Το θλιβερό συμβάν στη Βρετανία, δώρο στην Υπερεθνική ελίτ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ

                                  

• Η θανάσιμη επίθεση σε βουλευτίνα των Εργατικών, υπέρμαχο της Νέας Διεθνούς Τάξης και των θεσμών της στη Βρετανία, γίνεται σήμερα βούτυρο στο ψωμί των μεγαλύτερων εγκληματιών της ανθρωπότητας, που δεν διστάζουν σύσσωμοι να προσποιούνται τα «θύματα» της ιστορίας.
• Ήδη ξεκίνησε μαζική εκστρατεία από τα όργανα και τους εκπροσώπους της Υ/Ε στη Βρετανία και παγκόσμια, για να στιγματιστούν έμμεσα ή άμεσα οι οπαδοί του Brexit και, ευρύτερα, όλοι οι αντιστεκόμενοι στην παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ, ως εκκολαπτόμενοι εξτρεμιστές, εγκληματίες ή φασίστες.
• Το συμβάν δρα έτσι «αντικειμενικά» ως προβοκάτσια, η οποία φαίνεται ότι μπορεί να πετύχει τον στόχο της και να αποτρέψει το Brexit.
• Την ίδια στιγμή δαιμονοποιούν στον απόλυτο βαθμό ένα ακόμα από τα θύματα της παγκοσμιοποίησης, χωρίς κανείς τους να κάνει λόγο για τους μεγαλύτερους εγκληματίες όλων, την Υπερεθνική και τη Σιωνιστική ελίτ και τους «εθνικούς» απολογητές τους.
• Έτσι, είναι το διεθνοποιημένο σύστημα & η Υπερεθνική Ελίτ που έχουν τη μέγιστη ευθύνη για τον κύκλο της βίας που οδήγησε, μεταξύ άλλων, και στο τραγικό συμβάν, το οποίο τα όργανα εν χορώ αποδίδουν στον «συντηρητισμό» έναντι της «προόδου».
• Μετά τους εξοντωτικούς οικονομικούς και στρατιωτικούς πολέμους που έχει εξαπολύσει η Υ/Ε σε όλη την ανθρωπότητα, οδηγώντας σε απόγνωση εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους, προχωρά ασύδοτα πλέον προς παγκόσμιο ολοκληρωτισμό, μέσω των καθεστώτων κοινοβουλευτικής Χούντας που στήνει σε κάθε χώρα και τον απόλυτο σχεδόν έλεγχο των ΜΜΕ, αλλά και σε πολύ μεγάλο βαθμό, των κοινωνικών μίντια που κάθε άλλο παρά είναι πάντα μέσα παροχής πραγματικής εναλλακτικής ενημέρωσης
• Στυλοβάτης και θρασύτερος απολογητής της σημερινής εφιαλτικής κατάστασης, η παγκοσμιοποιητική «Αριστερά» (λ.χ. Guardian, ΣΥΡΙΖΑ κλπ.), στην οποία οι λαοί γυρίζουν μαζικά την πλάτη σε όλη την Ευρώπη.
• Οι αντιστεκόμενοι λαοί της Ευρώπης (είτε αυτοί αντιδρούν αυθόρμητα με εξεγέρσεις, είτε μέσα από τη συμμετοχή τους σε νέο-εθνικιστικά κινήματα) πρέπει να αγνοήσουν τη μαζική τρομοκρατία των ελίτ και των πολυποίκιλων φερέφωνων τους, που σκοπό έχει να τους καθηλώσει σε ολοκληρωτική πολιτική και οικονομική αφάνεια.

Η θανάσιμη επίθεση σε βουλευτίνα των Εργατικών από τον Τόμμυ Μαίρ που μόλις δήλωσε σε βρετανικό δικαστήριο που ελέγχει την προανάκριση ότι «το όνομα μου είναι ‘θάνατος στους προδότες’», φανερώνει ότι η επίθεση αυτή λειτουργεί σαν (τουλάχιστον) «αντικειμενική» προβοκάτσια για να συντριβεί το Brexit, μολονότι δεν αποκλείεται οι μυστικές υπηρεσίες να χρησιμοποίησαν τον φανατισμό του με έντεχνο τρόπο, δεδομένου ότι ως γνωστόν έπασχε και από ψυχολογικά προβλήματα. Με άλλα λόγια, η επίθεση ήταν «μάννα εξ ουρανού» για την Υπερεθνική ελίτ και το βρετανικό της τμήμα, οι οποίοι σήμερα «ανοίγουν σαμπάνιες» για την πιθανή επίπτωση του συμβάντος στο δημοψήφισμα για το Brexit, αλλά και πολύ ευρύτερα. Και ήταν ένα συμβάν που έλαβε χώρα την καταλληλότερη στιγμή, δηλαδή στην πιο κρίσιμη περίοδο ίσως των τελευταίων χρόνων για την αντίσταση κατά της παγκοσμιοποίησης, που παίρνει τη μορφή σήμερα είτε του Brexit, είτε αυθόρμητων εξεγέρσεων όπως στη Γαλλία, είτε της μαζικής συμμετοχής των μεγαλύτερων θυμάτων της Νέας Τάξης και των εργατών σε νέο-εθνικιστικά κινήματα, στα οποία στρέφονται λόγω της πλήρους ενσωμάτωσης της χρεοκοπημένης «Αριστεράς».

Η αγοραία δαιμονοποίηση του δράστη ως του απόλυτου κοινωνικού κακού που εκφράζει ο «εθνικισμός», είναι προφανές ότι στοχεύει στο να αποπροσανατολίσει από τους πραγματικούς υπαίτιους της βίας και της καταπίεσης παγκόσμια, τους υπαίτιους της σημερινής οικονομικής, πολιτικής, πολιτιστικής υποταγής των λαών, δηλαδή την Υπερεθνική Ελίτ και τη Νέα Τάξη την οποία διαχειρίζεται, μαζί με τους «εθνικούς» της εκπροσώπους. Έτσι γίνεται ευκολότερο να αδρανοποιηθεί κάθε θύμα της παγκοσμιοποίησης που ψάχνεται για τα αίτια της καταστροφής του ίδιου, της χώρας και της κοινότητας του. Κι αυτό γιατί η τρομοκρατία που σήμερα είναι σε πλήρη εξέλιξη από τα ΜΜΕ και τα όργανα της Υ/Ε (δεξιά κι «αριστερά») θέλει να στιγματίσει ως εν δυνάμει ακραίο, εξτρεμιστή και φασίστα, κάθε άτομο, συλλογικότητα ή κίνημα που στρέφεται ή σκέφτεται να στραφεί κατά του παγκόσμιου συστήματος και των εκπροσώπων του. Με έναν από τους πρώτους στόχους βέβαια να είναι και συνειδητοποιημένα κινήματα όπως το ΜΕΚΕΑ, που αποτελούν εν δυνάμει τον μεγαλύτερο εχθρό της Νέας Διεθνούς Τάξης γιατί δεν υιοθετούν εθνικιστικά και λοιπά αυταρχικά «κατάλοιπα», οπότε είναι πιο δύσκολο να διασυρθούν από τα φερέφωνα της. Στη λογική, για παράδειγμα της παραπάνω δαιμονοποίησης, δεν συμμετέχει μόνο η Υπερεθνική Ελίτ και τα όργανα της («αριστερά» και δεξιά), αλλά έμμεσα και οι νέο-εθνικιστές, οι οποίοι βρίσκουν εύκολο καταφύγιο στο να παρουσιάζουν τον θύτη ως απλά έναν εξτρεμιστή, ως μια περίπτωση ακραίου «ψυχοπαθούς».

Όμως αυτό αγνοεί την επώδυνη αλήθεια ότι ειδικά μέλη από τον πιο εξαθλιωμένο και αγανακτισμένο κόσμο, «από τα κάτω», στρέφονται ενίοτε σε τέτοιες θλιβερές ενέργειες, μην μπορώντας να διαχειριστούν «ορθολογικά» την ανείπωτη οργή τους. Φυσικά, δεν είναι περίεργο ότι αυτές οι ενέργειες δυναμιτίζονται από πολιτικές επιρροές, οι οποίες συνήθως προέρχονται πράγματι από την ακροδεξιά ή την ακροαριστερά, αφού εκεί αρκετοί βρίσκουν τα άτομα αυτά την πιο άμεση «εξήγηση» και την πιο εύκολη «λύση» για την καταστροφή τους. Όμως αυτό καταδεικνύει και το μέγεθος της ευθύνης μιας «Αριστεράς», που αντί να εκπαιδεύσει τους λαούς για τα αίτια της σημερινής παγκόσμιας κτηνωδίας που επιβάλλει η Νέα Διεθνής Τάξη, αντί να πρωτοστατήσει στη δημιουργία ευρέων λαϊκών Μετώπων για την Εθνική και Οικονομική κυριαρχία, όπως το ΜΕΚΕΑ, και να ενσωματώσει στους κόλπους της προβληματισμένα άτομα που ψάχνονται απεγνωσμένα προς «κάθε κατεύθυνση», τους αφήνει επίτηδες στην τύχη τους, υιοθετώντας (με το παραπάνω!) την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης και συμμετέχοντας στα εγκλήματα της.

Όλα αυτά σημαίνουν βέβαια ότι δεν δικαιολογούνται επιθέσεις κατά της ζωής σαν της Πέμπτης, ακόμα και αν το θύμα έχει εξουσία και είναι (όπως στην περίπτωση της Τζο Κοξ) φανατική υπέρμαχος της Νέας Διεθνούς Τάξης σε όλα σχεδόν τα βασικά ζητήματα (φουλ με την ΕΕ, με τα «μετριοπαθή» αντικαθεστωτικά καθάρματα ενάντια στον Συριακό λαό, με τα «ανοιχτά σύνορα» κ.α.), ενώ βέβαια η ίδια φρόντιζε να διατηρεί και ένα φιλο-Παλαιστινιακό και φιλάνθρωπο προφίλ. Υπό αυτή την έννοια, παρότι μάλλον δεν ήταν συνειδητή προβοκάτσια η επίθεση, λειτούργησε αντικειμενικά ως «προβοκάτσια», δίνοντας την ευκαιρία σε σύσσωμο το κατεστημένο να εξαπολύσει μια λυσσώδη και στοχευμένη επίθεση, έμμεσα ή άμεσα, ενάντια σε κάθε κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης. Οι ντομάτες, τα ζαρζαβατικά  και τα γαλακτοκομικά είναι αρκετά για να εξευτελίσουν τους εγκληματικούς εκπροσώπους της ΝΔΤ και της Υ/Ε.

Έτσι, η παγκοσμιοποιητική «Αριστερά» ήταν η πρώτη, με διαφορά, που έσπευσε να εκμεταλλευτεί το γεγονός και να ξεκινήσει μια πραγματική ιδεολογική και πολιτική προβοκάτσια σε βάρος κάθε κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, και ειδικά των νέο-εθνικιστών που, πρώτιστα λόγω της δικής της Χρεοκοπίας, έχουν πάρει τα πάνω τους σε όλη την Ευρώπη, καθώς υποστηρίζονται από τα μεγαλύτερα θύματα της Νέας Τάξης και τους παραδοσιακούς εργάτες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο «αριστερός» δωσίλογος πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο Τσίπρας, ήταν από τους πρώτους παγκοσμίως «λαγούς» που συνέδεσαν την επίθεση στη βουλευτίνα με τον «εθνικισμό», που όπως τόνισε με νόημα είναι ο βασικός «εχθρός που ενώνει τους λαούς» της Ελλάδας και της Βρετανίας. Ακολούθησαν στον ίδιο ρυθμό με δακρύβρεχτα ρεπορτάζ και σοβαροφανείς πολιτικούς επικήδειους η Guardian κλπ. «εναλλακτικά» ΜΜΕ. Φυσικά ο Τσίπρας και κάθε τσίπρας ξέρει τι λέει και ποιους στοχεύει: Σαν ειδικός στην απάτη, απλά εξομοίωσε τον παλαιό εθνικισμό, που ήταν πράγματι κάποτε εγκληματικός, και οπωσδήποτε επιθετικός, με τον νέο-εθνικισμό που είναι πάντοτε αμυντικός και στοχεύει βασικά στην αποκατάσταση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας. [βλ. «Η άνοδος του νεο-εθνικισμού και οι κρίσιμες διαφορές του με τον εθνικισμό»]

Με τον όρο «εθνικισμός» επιχειρούν λοιπόν να διασύρουν κάθε κίνημα που ζητεί εθνική και οικονομική κυριαρχία και στρέφεται ενάντια στους θεσμούς της παγκοσμιοποίησης όπως η ΕΕ (και προφανώς ενάντια στους ομοίους του στο πολιτικό προσωπικό). Και φυσικά ο Τσίπρας «ξεχνά» πως ο –με διαφορά– μεγαλύτερος (και πραγματικά επιθετικός) εθνικισμός και ρατσισμός σήμερα είναι ο Σιωνισμός, τον οποίο προσκυνάει και στηρίζει με κάθε μέσο, όχι μόνο όσο καιρό είναι «πρωθυπουργός» αλλά και πολύ πριν (βλ. το χρίσμα που πήρε από Brookings, Levy, Πέρες κλπ., καθόλη την περίοδο πριν την άνοδο του στην εξουσία) ! Αυτό όμως φανερώνει την απύθμενη θρασύτητα και το πόσο επικίνδυνοι είναι οι «αριστεροί» εκφραστές του υπερεθνικού κατεστημένου: Το να προδίδεις χωρίς αναστολές τον λαό και να ξεπουλάς την εθνική περιουσία, και αντί να παραιτηθείς αν είχες ίχνος ηθικής (αριστερής ή μη), να «βγαίνεις και από πάνω», βρίζοντας τον όταν τολμά να μιλήσει για εθνική κυριαρχία!

Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη οι λαοί να αγνοήσουν τη μαζική τρομοκρατία και το Project Fear («Σχέδιο Φόβος» όπως ονομάζεται η προπαγάνδα κατά του Brexit στη Βρετανία) που εξαπολύει σύσσωμο το κατεστημένο, κουνώντας απειλητικά το δάχτυλο εναντίον κάθε κινήματος για την εθνική και οικονομική κυριαρχία, με πρωτοστάτη την εκφυλισμένη «αριστερά». Μια αδίστακτη τρομοκρατία από εξίσου αδίστακτες πολιτικές και μιντιακές κλίκες που θέλουν να μας κάνει να ξεχάσουμε ποιοι είναι οι υπαίτιοι κάθε κύκλου βίας σήμερα: Η Νέα Διεθνής Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και οι κτηνώδεις και αυξανόμενοι οικονομικοί και στρατιωτικοί πόλεμοι που εξαπολύει η Υπερεθνική ελίτ ενάντια στη μεγάλη πλειονότητα της ανθρωπότητας.

ΜΕΚΕΑ: ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 19/06/2016

Οι Γάλλοι κλιμακώνουν τον αγώνα τους παρά το “Euro”

ΜΕΚΕΑ: ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 12/06/2016

---

Ο γαλλικός λαός εδώ και 3 σχεδόν μήνες παλεύει ενάντια στις πιθανότητες, απέναντι στη διαδικασία εφαρμογής ολοένα και σκληρότερων μέτρων από τις ευρω-ελίτ και τους Γάλλους εκπροσώπους της (Ολλάντ κλπ.). Αγώνας που σε χώρες όπως η Ελλάδα θεωρείται προ πολλού «χαμένη υπόθεση» από την υπερ-επαναστατική «αριστερά» των περατζάδων στο Σύνταγμα, της «αντικαπιταλιστικής γυμναστικής» και της αμάσητης αποδοχής όλου του ιδεολογικού οπλοστασίου της παγκοσμιοποίησης περί «ατομικών δικαιωμάτων», «ανοιχτών συνόρων» κλπ., που αποξενώνουν και διαιρούν τον λαό. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, πολίτες, φοιτητές, μαθητές έχουν ουσιαστικά εξεγερθεί με δυναμικές κινητοποιήσεις (από εξαιρετικά οργανωμένες απεργίες που παραλύουν την οικονομική «δραστηριότητα» μέχρι αιματηρές επιθέσεις κατά των οργάνων της «τάξης» των ελίτ, «ολονυχτίες» κλπ.) σε όλη τη Γαλλία, αψηφώντας την τεράστια «σοσιαλιστική» καταστολή. Αφορμή η προσπάθεια εισαγωγής νομοθεσίας για μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας και αύξηση των ωρών εργασίας, προκειμένου να γίνει ανταγωνιστικότερη η γαλλική αγορά, δηλαδή να γίνει πιο «ελκυστική» στις Πολυεθνικές. Στόχος της κυβέρνησης των «σοσιαλιστών» του Ολλάντ είναι τόσο η προσέλκυση ξένου πολυεθνικού κεφαλαίου όσο και η διατήρηση του «γαλλικού» πολυεθνικού κεφαλαίου εντός συνόρων και η παράλληλη τεχνητή μείωση της ανεργίας, μέσω της εισαγωγής μορφών ευέλικτης μορφής εργασίας (ημι-απασχόληση, εύκολες απολύσεις κλπ.) που ανθούν σε χώρες όπως η Βρετανία και οι ΗΠΑ. Πρόκειται για μέτρα που παρότι δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε στο ελάχιστο σε σχέση με τα εντελώς σαρωτικά μέτρα που περνούν οι ντόπιοι δωσίλογοι κάτω από τις ευθείες εντολές της ΕΕ και της Τρόικα, –με μεγαλύτερο έγκλημα το απευθείας ξεπούλημα όλου του δημόσιου πλούτου της Ελλάδας–, έχουν κινητοποιήσει τη μεγάλη μάζα των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης σε εξέγερση στη Γαλλία, που πλέον καταλαβαίνουν ότι ο βασικός εχθρός τους είναι οι Πολυεθνικές (π.χ. κινητοποιούνται εργάτες ενάντια στην Goodyear, οι οδηγοί ταξί ενάντια στη διαβόητη Uber κλπ.).

Όλα αυτά συμβαίνουν προφανώς σε κάποια «εξωτική χώρα», πολύ μακριά από την Ελλάδα. Εδώ, έχει επικρατήσει ο συνδυασμός, από τη μία, μιας εγκληματικής «αριστερής» ηγεσίας που σέρνει το λαϊκό κίνημα σε ανώδυνα πανηγύρια και απεργίες-πυροτεχνήματα (όταν δεν πρωτοστατεί στο να διαιρεί τον λαό με την υιοθέτηση της ατζέντας της Νέας Τάξης για «δικαιώματα», «ανοιχτά σύνορα» έναντι κάθε εθνικής κυριαρχίας κλπ.) και, από την άλλη, της παντελούς απουσίας έστω ενός σχετικά σοβαρού αντι-ΕΕ εθνικιστικού κινήματος που να έχει αποβάλλει τους Γερμανοτσολιάδες κλπ., ή το στείρο αντι-μεταναστευτικό λόγο από τις τάξεις του. Αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει μέχρι τώρα στη μοιρολατρία και την ανάθεση των πάντων στους ξεπουλημένους πολιτικούς διαχειριστές της παγκοσμιοποίησης, είτε αυτοί έχουν «Αριστερό» τουπέ (ΣΥΡΙΖΑ και παραμάγαζα) είτε Δεξιό (Μητσοτάκηδες, Ποτάμια, ΑΝΕΛ κλπ.). Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ των Φλαμπουράρηδων, μαζί με τη ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ κλπ. ετοιμάζει νέο γύρο απόλυτου αποπροσανατολισμού με την«Αναθεώρηση του Συντάγματος», ώστε ο λαός να μην ασχολείται με την κοινωνική του καταδίκη αλλά με πράσινα άλογα που μάλιστα από κάποιους βαφτίζονται και«Αμεσοδημοκρατία»! Όλα αυτά βέβαια μέσα σε ένα καθεστώς απόλυτης οικονομικής κατοχής, όπου «Δημοκρατικά» ελεγχόμαστε απόλυτα από την Υπερεθνική Ελίτ, οι ντόπιοι δωσίλογοι έχουν ξεπουλήσει τα πάντα και έχουν παραχωρήσει πλήρως τον νομισματικό και δημοσιονομικό έλεγχο της οικονομίας μας, οπότε δεν μπορούμε να έχουμε ούτε έναν βαθμό εθνικής κυριαρχίας! Κατά τα άλλα θα έχουμε «Δημοκρατικό» Σύνταγμα! Είναι προφανές ότι μας αντιμετωπίζουν ακριβώς όπως έδιναν τα καθρεφτάκια στους Ιθαγενείς…

Και παρότι πολλοί ήλπιζαν ότι με την έναρξη του “Euro” τα «πνεύματα» στη Γαλλία θα καταλάγιαζαν, δηλαδή ότι ο γαλλικός λαός θα αποδεχόταν τη «μοίρα» που του επιφύλασσαν οι ελίτ, με εκτελεστές τους «Σοσιαλιστές» του Ολλάντ, φαίνεται ότι οι προσπάθειες του τελευταίου να διασύρει τον αντιστεκόμενο λαό ως τους «σαματάδες» που κάνουν κακό στην «ευγενή και προσοδοφόρα εθνική γιορτή» του Ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος, λειτούργησε αντίθετα: Χτες μπήκαν στον χορό των απεργιών οι πιλότοι της Air France ενώ έχουν προγραμματιστεί απεργίες για όλο το επόμενο χρονικό διάστημα, όπου το κατεστημένο θα κάνει ό,τι μπορεί για να περισώσει το γόητρο του μέσω μιας ακόμη φιέστας των Πολυεθνικών, που αποτελούν, κατά κύριο λόγο, διοργανώσεις όπως το “Euro”.

Σε ό,τι αφορά τα αιτήματα των Γάλλων, παρότι τους ενώνει η αντίθεση στις «μεταρρυθμίσεις», χαρακτηρίζονται από μια αναμενόμενη πολυσπερμία αόριστων αιτημάτων που κυμαίνονται από την αντίθεση απλά στα «μέτρα λιτότητας», τη συνήθως αφελή αντίθεση στην «Ευρώπη φρούριο», μέχρι πιο ριζοσπαστικά που στόχο έχουν την ένωση των Γάλλων εργατών κατά της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης. Παρότι από τα ΜΜΕ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στις «Ολονυχτίες» στις μεγάλες και πιο πλούσιες πόλεις όπως στο Παρίσι, αφού εκεί οργανώνονταν συνήθως από τους μισο-βολεμένους της «αριστεράς» (μέχρι και τον «προοδευτικό» υμνητή της ΕΕ και γνωστό για τον συνένοχο ρόλο του στην ελληνική καταστροφή, Γιάνη Βαρουφάκη, κάλεσαν!), στις κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις φτωχότερων πόλεων (Μασσαλία, Νάντη κ.α.) πρωτοστατούν οι εργάτες και οι άνεργοι ενώ ακόμα και η εν πολλοίς εκφυλισμένη συνομοσπονδία των Συνδικαλιστών της CGT ανένηψε και πήρε τα ηνία στις κινητοποιήσεις, κάτω από την πίεση των πιο ριζοσπαστών αγωνιστών.

Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι συστημικοί τεχνοκράτες διασύρουν ως «αντιδραστικά» τόσο την άνοδο του νέο-εθνικιστικού κινήματος στην οποία πρωτοστατεί το κόμμα της Λεπέν, όσο και τις μαζικές διαμαρτυρίες στις μεταρρυθμίσεις, συνδέοντας άμεσα τα δύο κινήματα και τους συμμετέχοντες σε αυτά. [http://www.ft.com/cms/s/0/3d065e86-06d0-11e6-a70d-4e39ac32c284.html]Γίνεται λοιπόν φανερό ότι, παρά την απόπειρα αποπροσανατολισμού στην οποία πρωτοστατεί η «αριστερά» του για τα αίτια της αυξανόμενης καθυπόταξης του, και τη συνακόλουθη ασάφεια αρκετών αιτημάτων του, ο γαλλικός λαός αντικειμενικά πρωτοστατεί σήμερα (είτε με τη συμμετοχή του στο γαλλικό νέο-εθνικιστικό αντι-ΕΕ κίνημα είτε με τη σημερινή αιματηρή εξέγερση του) στον αγώνα κατά της παγκοσμιοποίησης και της ΕΕ στην Ευρώπη, μαζί με τον Βρετανικό λαό που πολύ πιθανόν θα αποφασίσει υπέρ του Brexit σε λίγες ημέρες. Σε αυτή την περίπτωση είναι σχεδόν βέβαιη μια κοσμοϊστορική διάλυση της ΕΕ, με αλυσιδωτές αντιδράσεις για όλο το εγκληματικό υπερεθνικό σύστημα και τους καλοβολεμένους εθνικούς εκπροσώπους του, σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελλάδας, της οποίας ο λαός έχει την ατυχία να καθοδηγείται από τα πιο αντιδραστικά τμήματα της «αριστεράς» στην Ευρώπη και από την αμετανόητα πρωτόγονη ηγεσία των «εθνικιστών» της, των οποίων κάποιοι ακόμη θαυμάζουν τους Γερμανοτσολιάδες κλπ., αντί να ενωθούν με το πανευρωπαϊκό νεο-εθνικιστικό κίνημα για την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας.

Αναβρασμός για την ΕΕ στην Ευρώπη

Σχόλιο: Σε κεντρικό τους άρθρο, οι  Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, η οικονομική ναυαρχίδα της Υπερεθνικής Ελίτ, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την αλματώδη αύξηση της δυσαρέσκειας για την ΕΕ, προκειμένου να προειδοποιήσουν τα αφεντικά της παγκοσμιοποίησης και ιδίως την Ευρω-ελίτ. Έχοντας στοιχεία από δύο έρευνες κοινής γνώμης, ο συντάκτης μεταφέρει την ανησυχία του για την «απειλή» ενός ντόμινο αιτημάτων διενέργειας δημοψηφισμάτων για έξοδο από την Ένωση, μετά τη Βρετανία, και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Δημοσιεύουμε το άρθρο σαν ένδειξη του αναβρασμού που υπάρχει στους λαούς της Ευρώπης για τον ρόλο της ΕΕ, παρότι διατηρούμε επιφυλάξεις για την ποιότητα των στοιχείων που δίνει η δημοσκόπηση του Pew Research Center: Από τη μία δείχνει λ.χ. ότι οι Έλληνες δηλώνουν τη μεγαλύτερη δυσαρέσκεια στην Ευρώπη για την ΕΕ , χωρίς αυτό να μεταφράζεται και σε ανάλογη πρόθεση για έξοδο από αυτή (που είναι βέβαια και η «ταμπακιέρα»). Από την άλλη εμφανίζει (ειδικά!) τους Πολωνούς και τους Ούγγρους, οι οποίοι έχουν στραφεί σαφώς υπέρ πολιτικών εθνικής κυριαρχίας, λ.χ. με την πολιτική κλειστών συνόρων στο μεταναστευτικό, την εκδίωξη του ΔΝΤ, την προστασία της εγχώριας παραγωγής κλπ., –επιλογές που τους έχουν φέρει σε σύγκρουση με τις ευρω-ελίτ– ως, με διαφορά, τους πιο «ενθουσιώδεις» για την ΕΕ. Φυσικά είναι γνωστό ότι οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης πρωτοστατούσαν μέχρι πριν μερικά χρόνια στη στήριξη της ΕΕ ως ενός «δυτικού παραδείσου» που ερχόταν σε αντιδιαστολή δήθεν με τον «αμαρτωλό κομμουνισμό». Η διεύρυνση της ΕΕ με τα νέα αυτά μέλη είχε, πέραν των οικονομικών λόγων, στόχο και τη μέγιστη πολιτική της εδραίωση, η οποία θα στηριζόταν σε ένα συμπαγές μπλοκ φανατικών φιλο-ΕΕ χωρών. Παρόλα αυτά, και στην Ουγγαρία και στην Πολωνία, όπως έδειξαν και οι εκλογές του Οκτώβρη στην Πολωνία, έχει υπάρξει σαφής μετατόπιση της στάσης των λαών τους σε σχέση και με την ΕΕ. Και βέβαια δεν έχουν δει τίποτα ακόμα αυτοί οι λαοί, όταν οι ευρω-ελίτ θα βγάλουν σύντομα τα βαριά τους όπλα, τα οποία τεχνηέντως βέβαια κρύβουν τώρα–εν όψει Brexit– για ευνόητους λόγους…

Ο ενθουσιασμός για την ΕΕ σε απότομη πτώση σε όλη την Ευρώπη, όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο

Μελέτη δείχνει ότι μόνο το 38% των Γάλλων και το 47% των Ισπανών βλέπουν τώρα ευνοϊκά το ευρωπαϊκό σχέδιο.  

Ενώ η πιθανή έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ είναι στο κέντρο της προσοχής, η δημοτικότητα του ευρωπαϊκού σχεδίου έχει δεχτεί ακόμη πιο απότομη πτώση στη Γαλλία, σύμφωνα με έρευνα.

Το Pew Research Center με έδρα τις ΗΠΑ διαπίστωσε ότι μόνο το 38% των Γάλλων έχει θετική άποψη για την ΕΕ, σε σχέση με το 69% το 2004. Αντίθετα, το 44% των Βρετανών αισθάνεται θετικά για την ΕΕ, σε σχέση με το 54% το 2004.

«Οι Βρετανοί δεν είναι οι μόνοι με αμφιβολίες σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εικόνα και το παράστημα της ΕΕ έχει πολλά σκαμπανεβάσματα τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη», δήλωσε ο Pew.

Η έρευνα που διενεργήθηκε σε 10.491 άτομα σε 10 χώρες της ΕΕ βρήκε μια ευρεία τάση μείωσης του ενθουσιασμού κατά την περίοδο που η ήπειρος συγκλονίστηκε από την οικονομική κρίση της ευρωζώνης. Στην Ισπανία, μόνο το 47% τώρα βλέπει την ΕΕ ευνοϊκά, από 80% το 2007. Κατά την ίδια περίοδο στην Ιταλία, το φιλο-ΕΕ συναίσθημα έχει κατρακυλήσει στο 58% από 78%.

Μετά την επίπονη οικονομική κρίση και τα προγράμματα λιτότητας της χώρας τους, οι Έλληνες είναι οι απόλυτοι ΕΕ-φοβικοί, με μόνο το 27% να υποστηρίζει την ΕΕ. Στη Γερμανία, η υποστήριξη είναι στο 50%.

Τα αποτελέσματα θα αυξήσουν τους φόβους μεταξύ των αξιωματούχων της ΕΕ ότι το Brexit θα μπορούσε να προκαλέσει ξέσπασμα παρόμοιων δημοψηφισμάτων μεταξύ άλλων ευρωπαϊκών κρατών, όπου τα λαϊκιστικά κόμματα οικοδομούν εκλογική δυναμική.

Παρά τις τακτικές επικρίσεις από τις Βρυξέλλες αναφορικά με θέματα Συντάγματος και κράτους δικαίου, η Πολωνία και η Ουγγαρία ήταν οι πιο θετικές σχετικά με την ΕΕ. Το 72% των Πολωνών έχει θετική άποψη για το μπλοκ, και αντίστοιχα το 61% των Ούγγρων.

Ανάμεσα σε μια ποικιλία απόψεων μεταξύ των 10 χωρών, ένα από τα λίγα πράγματα που σχεδόν όλοι μοιάζουν να συμφωνούν είναι ότι η αποχώρηση της Βρετανίας θα είναι κακή. Μόνο το 16% το είδε ως «κάτι καλό».

Ένα χάσμα γενεών μεταξύ των νεότερων ανθρώπων που υποστηρίζουν την ΕΕ και τους μεγαλύτερους σε ηλικία σκεπτικιστές ήταν ορατό σε όλες τις χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, εκτός από την Ιταλία.

Η Γαλλία ήταν η μόνη χώρα όπου το χάσμα των γενεών ήταν πιο έντονο από ό,τι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 56% των Γάλλων μεταξύ 18-34 χρονών ήταν υπέρ της ΕΕ. Αλλά τον ενθουσιασμό αυτόν τον συμμερίζεται μόνο το 31% των άνω των 50 ετών.

Η δυσαρέσκεια για τον χειρισμό της οικονομίας και της μετανάστευσης της ΕΕ ήταν πιο έντονη στην Ελλάδα και την Ιταλία από ό, τι στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Για τους Βρετανούς, ήταν η προοπτική μιας «διαρκώς στενότερης ένωσης» που φάνηκε να ενοχλεί περισσότερο. Περίπου το 65% των Βρετανών ήθελε ορισμένες εξουσίες να επιστρέψουν στο Λονδίνο. Η στενότερη ένωση ανησυχεί μόνο το 43% των Γερμανών και το 39% των Γάλλων.

Η έρευνα του Pew συμφωνεί με άλλες έρευνες που δείχνουν αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό. Η Ipsos, μια εταιρεία δημοσκοπήσεων, διαπίστωσε πρόσφατα ότι το Brexit είναι ικανό να προκαλέσει ένα φαινόμενο ντόμινο παρόμοιων ψήφων για τη συμμετοχή στην ΕΕ.

Αλλά διαπίστωσε επίσης ότι οι άνθρωποι ήταν πιο ενθουσιώδεις για δημοψηφίσματα όπως της Βρετανίας, απ’ ό,τι πραγματικά για την έξοδο από την ΕΕ. Στη Γαλλία, το 41% ​​θα ψήφιζαν για να βγουν, ενώ στη Γερμανία μόνο το 34% θέλει να αποχωρήσει, είπε η Ipsos.

Οι δύο εταιρείες, Pew και Ipsos, διαφωνούν κάπως για την Ιταλία. Ενώ η Pew βρήκε στήριξη 58% για την ΕΕ, η Ipsos βρήκε ότι οι Ιταλοί ήταν περισσότερο διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν το μπλοκ, με το 48% να θέλουν την έξοδο.

ΠΗΓΗ: Christian Oliver,”Enthusiasm for EU in sharp decline throughout Europe, not just UK”,Financial Times, 07.06.2016

Αναδημοσίευση από antipagkosmipoihsh.gr

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΚΕΑ – ΤΡΙΤΗ 31 ΜΑΪΟΥ 2016

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕΚΕΑ)

Καλούμε κάθε πατριώτη-πατριώτισσα, με οποιαδήποτε ιδεολογική αναφορά, σε εκδήλωση του ΜΕΚΕΑ, την Τρίτη 31 Μαΐου 2016 στις 18:30, στο Πνευματικό Κέντρο Αθηνών (Ακαδημίας 50 – Είσοδος και από τη Σόλωνος, Αμφιθέατρο Α. Τρίτση). Θέμα της εκδήλωσης θα είναι η καταστροφή που υφίσταται ειδικά τα τελευταία χρόνια ο Ελληνικός λαός μέσα στην ΕΕ και την νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, οι σχετικές εξελίξεις σε παγκόσμιο και πανευρωπαϊκό επίπεδο, με την αμφισβήτηση της ΕΕ και την άνοδο των νεο-εθνικιστικών κινημάτων που στηρίζονται από τα θύματα της Νέας Διεθνούς Τάξης λόγω ειδικά της σημερινής χρεοκοπίας της παγκοσμιοποιητικής «Αριστεράς». Θα παρουσιαστεί η πρόταση εξόδου από τον λαϊκό όλεθρο μέσα από ένα πρόγραμμα Οικονομικής Αυτοδυναμίας που θα πρέπει να χτυπήσει την Οικονομική Κατοχή που επιβάλλουν η Υπερεθνική Ελίτ και οι ντόπιες ελίτ μαζί με τους προνομιούχους πολιτικούς, πνευματικούς κλπ. εκπροσώπους τους. Ένα τέτοιο λαϊκό μέτωπο όπως το ΜΕΚΕΑ είναι αναγκαίο τόσο στην Ελλάδα όσο και σε κάθε χώρα, της οποίας ο λαός αντιλαμβάνεται ότι το βασικό ζήτημα σήμερα είναι η ανάκτηση της οικονομικής και εθνικής του κυριαρχίας ως προϋπόθεση για μια νέα Δημοκρατική Κοινότητα Αυτοδύναμων εθνών και λαών.

 Ομιλίες:

Σπύρος Μεθενίτης: Τα αίτια της καταστροφής και τι είναι το ΜΕΚΕΑ

Σάκης Αδάμ: Κριτική στην Αριστερά με βάση τη στρατηγική του ΜΕΚΕΑ (δηλ. έξοδος από ΕΕ/Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση και Οικονομική Αυτοδυναμία)

Τάκης Φωτόπουλος: Το πανευρωπαϊκό κίνημα  για την εθνική και οικονομική κυριαρχία ενάντια στην ΕΕ —Γιατί είναι επιτακτική η άμεση έξοδος μας από την ΕΕ για την έξοδο από την καταστροφή

Η γενική εκκαθάριση του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος από τους αντισιωνιστές

Αναδημοσίευση από antipagkosmiopoihsh.gr

Σχόλιο: Είναι προφανές ότι μια άγρια εκστρατεία γενικής εκκαθάρισης του Εργατικού Κόμματος υπό τον εκκολαπτόμενο Βρετανό Τσίπρα, τον Τζέρεμυ Κόρμπυν (Jeremy Corbyn), είναι σε πλήρη εξέλιξη αυτή τη στιγμή στη Βρετανία. Μια σειρά στελεχών του κόμματος, με πιο σημαντικό το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Κεν Λίβινγκστον (Ken Livingstone), διεγράφησαν με συνοπτικές διαδικασίες τον τελευταίο μόλις μήνα, ως ενοχλητικές αντισιωνιστικές φωνές, αφού τόλμησαν να αμφισβητήσουν το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο πως ο «φιλοπαλαιστίνιος» Κόρμπυν έχει στραφεί μαζί με σχεδόν σύσσωμο το βρετανικό κατεστημένο ενάντια στο Brexit, ενώ πριν από 2 χρόνια ήταν διαπρύσιος υποστηρικτής του! Ο αντισιωνιστής Εβραίος στοχαστής και μουσικός Γκιλάντ Άτζμον (Gilad Atzmon) δεν μασάει τα λόγια του και καταμαρτυρά με σειρά άρθρων του το πώς το «αριστερό» κόμμα αυτό έχει αλωθεί από τους Σιωνιστές, στον δρόμο για την «πρώτη φορά Αριστερά», που κατασκευάζεται τεχνηέντως από τις ελίτ της παγκοσμιοποίησης, (μετά την Ελλάδα και την «κατασκευή» του Τσίπρα στα Ινστιτούτα Brookings και Levy πριν πάρει την εξουσία) αυτή τη φορά στη Βρετανία.

Γκιλάντ Άτζμον

To Εργατικό Κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου έχει ένα εβραϊκό πρόβλημα. Κυριαρχείται από Σιωνιστές Ολιγάρχες

Ο Τζέρεμυ Κόρμπυν, ο άνθρωπος που μόλις πριν από λίγους μήνες ήταν μια «ελπίδα για αλλαγή,» είναι λαπάς. Για μήνες, ο άνθρωπος έχει παραδοθεί άνευ όρων στο εβραϊκό λόμπι. Έχει προδώσει συστηματικά κάθε μία από τις διακυρηγμένες βασικές αρχές του. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το θρυλικό «Αριστερό είδωλο» έχει προδώσει ακόμα και τους φίλους του.

Οι Αριστεροί τείνουν να αποκαλούν ο ένας τον άλλο σύντροφο. Χώνουν τη λέξη «συντροφικότητα» σε κάθε πολιτική δήλωση. Προφανώς, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τι είναι η συντροφικότητα. Είδαμε τη «συντροφικότητα» του Κόρμπυν, όταν απέτυχε να υπερασπιστεί τον ηρωικό Κεν Λίβινγκστον, ο οποίος είπε την  καλά τεκμηριωμένη και αναμφισβήτητη αλήθεια για την υποστήριξη του Σιωνισμού από τον Χίτλερ και τη Συμφωνία της Χαβάρα (Haavara Agreement). Ο Κόρμπυναπλά το έβαλε στα πόδια με την ουρά ανάμεσα στα σκέλια.

Εδώ και αρκετό καιρό, έχω την εντύπωση ότι η Αριστερά είναι μια δυσλειτουργική αυνανιστική έννοια. Αλλά ο Κόρμπυν ήταν συναρπαστικός, φάνηκε να υποστηρίζει τους καταπιεσμένους. Για δεκαετίες ήταν ο προστάτης της δυσλειτουργικής Παλαιστινιακής Καμπάνιας Αλληλεγγύης (Palestinian Solidarity Campaign). Ο Κόρμπυν υποσχέθηκε να φροντίσει ό,τι έχει απομείνει από τους Βρετανούς εργαζόμενους. Είπε τα πιο συναρπαστικά πράγματα, αλλά έκανε το αντίθετο.

Παραδόξως, είμαι ενθουσιασμένος με τις πρόσφατες εξελίξεις στο Εργατικό Κόμμα.

Αν κάποιος είχε αποτύχει μέχρι τώρα να παρατηρήσει τη διαβρωτική επίδραση της εβραϊκής εξουσίας και του εβραϊκού πολιτικού παρασκηνίου, τώρα είναι όλα εκεί έξω, ολοφάνερα.

Χάρη στο εβραϊκό λόμπι και τους Εβραίους δωρητές, το Εργατικό Κόμμα δεν είναι ένα ελεύθερο μέρος. Είναι μη ανεκτικό, είναι καταπιεστικό, είναι ένα κατεχόμενο έδαφος. Θα νοιάζεται μόνο για έναν λαό και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι η εργατική τάξη. Είναι, πρακτικά μιλώντας, ένα μάτσο Εβραίων ολιγαρχών, μακράν από τους πιο προνομιακούς άνθρωπους σε αυτόν τον πλανήτη.

Στη συνέχεια πρόκειται να μάθουμε ότι οι Εργατικοί του Κόρμπυν θα αφαιρέσουν τον Καρλ Μαρξ από την κληρονομιά των Εργατικών γιατί έγραψε «Το εβραϊκό ζήτημα». Το 1843, ο Μαρξ συνειδητοποίησε ότι η «χειραφέτηση από την απατεωνιά και το χρήμα, κατά συνέπεια, από τον πρακτικό, τον πραγματικό Ιουδαϊσμό, θα είναι η αυτο-χειραφέτηση της εποχής μας.» Ο Μαρξ πίστευε ότι, προκειμένου να χειραφετηθεί ο κόσμος από τον καπιταλισμό, ο κόσμος πρέπει να χειραφετηθεί από το «Ιουδαϊσμό.» Και για να χειραφετηθεί η Εργασία από τους Φύλακες της Ιουδαίας, πρέπει να απελευθερωθεί από τους Εβραίους Σιωνιστές ολιγάρχες, όπως ο Λόρδος Λέβυ (Lord Levy), ο Λόρδος Σούγκαρ (Lord Sugar), o Μάικλ Φόστερ (Michael Foster) και μερικοί άλλοι.

Είναι ίσως απλά θέμα χρόνου πριν το Εργατικό Κόμμα καταργήσει συνολικά την εργατική τάξη για να μην ανακατεύεται με τους Εβραίους ολιγάρχες χρηματοδότες των Εργατικών.

Υπάρχει πλέον πληθώρα αποδείξεων ότι η πολιτική του εβραϊκού λόμπι είναι ασυμβίβαστη με τη δυτική σκέψη και τις αξίες της ελευθερίας. Πρέπει να επιλέξουμε αν θέλουμε να ζούμε σε έναν Ηνωμένο Γκέτο που κυριαρχείται από τους ομοίους του Κυρίου Λέβυ και του Λόρδου Σούγκαρ ή αν προτιμούμε να κατοικούμε σε ένα Ηνωμένο Βασίλειο που είναι ελεύθερο και νοιάζεται για όλους.

«Για να κατανοήσετε την πολιτική της εβραϊκής ταυτότητας και της έντονης άσκησης πολιτικών πιέσεων (lobbying) διαβάστε το  The Wandering Who?.»

ΠΗΓΗ: Gilad Atzmon, Labour Has A Jewish Problem; it is dominated by Zionist Oligarchs, 19.04.2016

Οι Εργατικοί του Κόρμπυν δεν είναι πολιτικό κόμμα, αλλά μάλλον κάτι σαν κατεχόμενη περιοχή

O Τζον Μακ Ώλιφ (John McAuliffe) είναι το τελευταίο θύμα της τρέχουσας φιλο-σημιτικής εκκαθάρισης στο Αγγλικό Εργατικό Κόμμα (Labour Party – UK). Σύμφωνα με το Jewish Chronicle, ο Μακ Ώλιφ έγραψε ότι: «Το Ολοκαύτωμα ήταν το πιο χρήσιμο πολιτικό εργαλείο της Σιωνιστικής κυβέρνησης στο Ισραήλ για να δημιουργήσει έναν οικονομικό εκβιασμό στη Δύση, σύμφωνα με τον οποίο το Ισραήλ δέχεται απεριόριστο ποσό (χρημάτων) για όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του.» Ο Μακ Ώλιφ αναφέρει απλώς τα γεγονότα. Όλοι γνωρίζουν ότι «δεν υπάρχει καμία επιχείρηση καλύτερη από την επιχείρηση-ολοκαύτωμα», όπως το έθεσε ο Ισραηλινός πολιτικός Άμπα Έμπαν (Abba Eban) το 1950. Αλλά η άρνηση της αλήθειας και η δολοφονία του κομιστή της είναι πλέον η τυπική διαδικασία που ακολουθείται στους Εργατικούς του Κόρμπυν.

Σαν ορθός αριστερός, ο Μακ Ώλιφ προσάρμοσε λίγο την αλήθεια για να χωρέσει όμορφα μέσα στην «αφήγηση» του κόμματος. Ο Μακ Ώλιφ δήλωσε ότι «Η Σιωνιστική κυβέρνηση του Ισραήλ δεν είναι συμβατή με τον Ιουδαϊσμό και την εβραϊκή ιστορία.» Αυτή είναι μια δημοφιλής δήλωση, αλλά είναι λάθος. Οι Αριστεροί τείνουν να τραβούν μια νοητή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του «Εβραίου» και του «σιωνιστικού.» Δεν υπάρχει τέτοια γραμμή. Ο Σιωνισμός είναι, μακράν, η πιο δημοφιλής εβραϊκή πολιτική ιδεολογία. Και ο Σιωνισμός στη σημερινή του κατάσταση είναι συμβατός με τον Ιουδαϊσμό και τον εβραϊκό πολιτισμό: η ισραηλινή βαρβαρότητα δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με κάποιους στίχους γενοκτονίας της Παλαιάς Διαθήκης και κάποιες διδασκαλίες του Ταλμούδ. Και το επιθετικό Σιωνιστικό λόμπυ είναι συνεπές με το βιβλίο της Εστέρ.

Αλλά η προσαρμογή της αλήθειας όσον αφορά την εβραϊκή κουλτούρα δεν έσωσε τον Μακ Ώλιφ. Τον πέταξαν έξω από το κόμμα, σύμφωνα με τη δέσμευση των Κόρμπυν και Μακ Ντόνελλ (McDonnell) να «αποβάλουν» όσους κάνουν «παρατηρήσεις μίσους για τους Εβραίους».

Για χρόνια υποστηρίζω ότι η Αριστερά είναι εβραϊκή δια αντιπροσώπου (by proxy), αλλά οι Εργατικοί του Κόρμπυν υπερβαίνουν το βασίλειο της μεσολάβησης. Το Εργατικό Κόμμα υπό τον Κόρμπυν είναι πλέον σαφές μια ασπόνδυλη ομάδα από Sabbos Goyim (Σ.Μ. Μη Εβραίοι που κάνουν τις δουλειές που ο εβραϊκός θρησκευτικός νόμος απαγορεύει να κάνουν οι Εβραίοι στην αργία του Σαββάτου). Οι πολιτικές του Εργατικού Κόμματος είναι πλέον συμβατές με την εβραϊκή κουλτούρα: καμιά ανεκτικότητα «μέχρι εκεί που δεν πάει» και ενδιαφέρον κατά κύριο λόγο στη φανταστική δεινοπάθεια ενός μόνο λαού. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι η εργατική τάξη, αλλά ίσως η πιο προνομιούχα εθνοτική ομάδα στη Βρετανία. Το Εργατικό Κόμμα του Κόρμπυν είναι μια Σιωνιστική Κατεχόμενη Περιοχή.

Θα πρέπει να είμαι ευχαριστημένος με την τρέχουσα εξέλιξη. Αποδεικνύει τις θέσεις μου ότι η αριστερά δεν είναι φίλος με την Παλαιστίνη, τους καταπιεσμένους ή τους άνεργους.

Δεν μπορούσα ποτέ να πιστέψω ότι ο Τζέρεμυ Κόρμπυν θα πραγματοποιούσε μια τέτοια κολοσσιαία προδοτική πολιτική. Δεν είχα προβλέψει ότι ο Κόρμπυν θα γίνει σιωνιστικό κουταβάκι. Ο Κόρμπυν ήταν μια μεγάλη ελπίδα για πολλούς από εμάς. Υποθέτω ότι έχει έρθει η ώρα να δεχθούμε ότι η Αριστερά είναι μια νεκρή έννοια, δεν έχει τίποτα να προσφέρει. Η εναντίωση στον παγκόσμιο καπιταλισμό και στη σιωνιστική-συντηρητική (Zio-con) βαρβαρότητα πρέπει να λάβει διαφορετική μορφή.

ΠΗΓΗ: Gilad Atzmon, Corbyn’s Labour is not a Party, More Like Occupied Territory , 26.04.2016

Εβραϊκά χρήματα και το Εργατικό Κόμμα – Αυτοί είναι οι Αριθμοί

Αν είστε περίεργοι σχετικά με το γιατί το Εργατικό Κόμμα τους τελευταίους μήνες φέρεται δουλοπρεπώς στο εβραϊκό λόμπι, ο Εβραίος χορηγός Μάικλ Φόστερ (Michael Foster) παρέχει τις βασικές λεπτομέρειες – τους αριθμούς της κυριαρχίας του «kosher» (εβραϊκή διατροφή).

Σε σχόλιό του στην εφημερίδα Daily Mail, ο Φόστερ, ο οποίος δώρισε 400.000 λίρες στο κόμμα πριν από τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, αποκαλύπτει πως «αυτό το έτος, κανένας μεγάλος Εβραίος χορηγός δεν έχει δώσει μια λίρα στο κεντρικό Εργατικό Κόμμα».

Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί. «Στην πορεία προς τις Γενικές Εκλογές του περασμένου Μαΐου, η εβραϊκή κοινότητα δώρισε σχεδόν το ένα τρίτο από τα £ 9,7 εκατ. που έλαβαν οι Εργατικοί από ιδιώτες χορηγούς – και αυτό, παρά τον αντίκτυπο από την ψήφο των Εργατικών στο Κοινοβούλιο για την αναγνώριση της Παλαιστίνης».

Οι Βρετανοί Εβραίοι, που αποτελούν λιγότερο από το 0,5% του βρετανικού πληθυσμού, συγκέντρωσαν το ένα τρίτο των κονδυλίων για την εκστρατεία του Εργατικού Κόμματος, και αυτό συνέβη κατά τη στιγμή που οι Εβραίοι θεσμικά διαχώριζαν τη θέση τους από την πολιτική του υποψήφιου των Εργατικών για την πρωθυπουργία, Εντ Μίλιμπαντ.

Αυτές οι τεράστιες δωρεές εξηγούν την ντροπιαστική συμπεριφορά του Κόρμπυν στη συνάντησή του με το Εβραϊκό Λόμπι. Το Εργατικό Κόμμα εξαρτάται προφανώς από τον αγωγό διακίνησης των σέκελ. Οι αριθμοί αποκαλύπτουν γιατί οι Εργατικοί είναι δέσμιοι από εβραϊκά συμφέροντα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης μας είναι όμηρος που ικετεύει το έλεος λίγων πλουσίων Εβραίων.

Σύμφωνα με τον Φόστερ, το αναδυόμενο χάσμα μεταξύ Εργατικών και των Εβραίων χρηματοδοτών του είναι «μια τραγωδία», επειδή «οι αξίες του Ιουδαϊσμού και του Εργατικού Κόμματος είναι καλά ευθυγραμμισμένες.» Θα ήταν θαυμάσιο, αν ο Φόστερ μπορούσε να εξηγήσει πώς οι αξίες μιας φυλετικής θρησκείας αποκλεισμού (exclusivist) που είναι αιματολογικά προσανατολισμένη, είναι «ευθυγραμμισμένη» με ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι αντι-ρατσιστικό, χωρίς αποκλεισμούς και καθολικό.

Σύμφωνα με τον Φόστερ, μέχρι και το 1997, «το 70% της βρετανικής εβραϊκής κοινότητας ψήφιζε Εργατικό Κόμμα. Σήμερα θα είναι λιγότερο από το 25%». Κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στον Εβραίο χορηγό πως μια πτώση 45% μιας εθνοτικής ομάδας που αποτελεί τό 0,5% του εκλογικού σώματος είναι αρκετά ασήμαντη. Τους τελευταίους τρεις μήνες το Εργατικό Κόμμα έχει κάνει πολύ λίγα για τους εργαζόμενους, και αντ’ αυτού φωνάζει συνεχώς για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, αποδεικνύοντας ότι η εβραϊκή χρηματοδότηση του και όχι οι εβραϊκοί ψήφοι του είναι αυτό που είναι τόσο διαβρωτικό.

Αν αναρωτιέστε γιατί ο Σάντικ Καν, (Sadiq Khan), υποψήφιος των Εργατικών για δήμαρχος του Λονδίνου, είναι πιο σιωνιστής από τον ισραηλινό πρέσβη, ο Φόστερ δίνει την απάντηση. «Εγώ και πολλοί άλλοι Εβραίοι που υποστηρίζουν Εργατικούς, έχουμε συνεισφέρει φέτος απευθείας στην καμπάνια του Σάντικ Καν για τη δημαρχία του Λονδίνου». Προφανώς η μετατροπή των πολιτικών του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου σε οπαδούς του Λικούντ -Likudniks (Σ.Μ. το Λικούντ είναι το «εργατικό» κόμμα του Ισραήλ) είναι απλή. Το μόνο που κοστίζει είναι λίγα σέκελ.

«Το παρακάτω δείχνει πόσο ασφαλής αισθάνεται η αγγλο-εβραϊκή κοινότητα στη Βρετανία», λέει ο Φόστερ. «Φέτος είδα ένα από τα παιδιά μου να σηκώνεται να μιλήσει σε μια πολιτική συνάντηση σε ένα κορυφαίο πανεπιστήμιο μόνο για να δεί το επιχείρημα του να πνίγεται από λευκούς αρσενικούς χούλιγκαν φοιτητές που φώναζαν: ‘Zio, Zio, Zio’ … η λέξη Zio για εκείνους που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα των νέων δεν είναι μια σύντομη αναφορά σε έναν σιωνιστή αλλά αργκό για το Εβραίος».

Κύριε Φόστερ κάνετε λάθος. Το Zio είναι μια σαφής αναφορά σε έναν σιωνιστή, προφανώς είστε ένας τέτοιος, αν ο γιος σας είναι ή δεν είναι, δεν έχω ιδέα. Η συμβουλή μου προς εσάς, τώρα, που αποφάσισατε να κάνετε οικονομία από τους Εργατικούς, είναι να χρησιμοποιήσετε αυτά τα επιπλέον σέκελ στην τσέπη σας για να εξαγοράσετε αυτό το «κορυφαίο πανεπιστήμιο.» Στη συνέχεια, μπορείτε να αποβάλετε απλά όλους τους λευκούς άνδρες Goyim μαζί με τους δύο Αντι-σιωνιστές Εβραίους. Μια τέτοια προοδευτική κίνηση είναι συμβατή με το εβραϊκό μίσος για τους Goyim και στερεί στους Goyim από ένα πολιτικό πρόγραμμα. Σας διαβεβαιώνω ότι αυτό το σχέδιο θα κάνει το πανεπιστήμιο ένα ασφαλές καταφύγιο για τον γιο σας και άλλους νεαρούς Εβραίους.

ΠΗΓΗ: Gilad Atzmon, Corbyn’s Labour is not a Party, More Like Occupied Territory , 11.04.2016

Προσφυγικό-Μεταναστευτικό: Μόνη λύση η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση

ΜΕΚΕΑ: ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 06/04/2016

---

Όπως είχαμε προειδοποιήσει, ο εγκλωβισμός χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων εντός της ελληνικής επικράτειας ήταν αποτέλεσμα σχεδίου προς υλοποίηση από την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε). Ένα μεγάλο ποσοστό εξ αυτών (όπως έδειξε και σχετική δημοσκόπηση) είναι υποστηρικτές των μισθοφορικών ομάδων που δρούσαν και δρουν στην Συρία για την ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ (όπου η απελευθέρωση εδαφών από τον Συριακό στρατό φέρνει στο «φως» συνεχώς νέες φρικαλεότητες της ISIS όπως ο ομαδικός τάφος στη πόλη της Παλμύρας με αποκεφαλισμένα πτώματα, μεταξύ αυτών και παιδιά), χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι όλοι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι υποστηρικτές και ίσως μέλη των παραστρατιωτικών δολοφονικών ομάδων που υποστηρίζουν οι μυστικές υπηρεσίες και το ΝΑΤΟ.

Είναι όμως μόνο το παραπάνω ή και παρόμοια γεγονότα ο λόγος που τα κατεστημένα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ και όλοι οι βολεμένοι που επωφελούνται από την προτεκτορατοποίηση της χώρας μας, αυτοπαρουσιάζονται ως «φιλάνθρωποι», ή μήπως απλά υιοθετούν μια από τις βασικές αρχές της παγκοσμιοποίησης, αυτής των «ανοιχτών συνόρων», η οποία αναφέρεται βέβαια στο νέο καταμερισμό εργασίας που επιβάλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση; Προφανώς το δεύτερο!

Γιατί πώς αλλιώς εξηγείται το ότι το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό των ντόπιων και ξένων ελίτ, όπως είναι σήμερα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, από τη μία να το παίζουν «αλληλέγγυοι» και «φιλάνθρωποι» και από την άλλη να επιτίθενται λυσσαλέα κατά του αγώνα των αγροτών, λιμενεργατών και άλλων κοινωνικών ομάδων, ή να σαπίζουν στο ξύλο κινήσεις κατοίκων που δεν θέλουν ο τόπος τους να γίνει στρατόπεδο συγκέντρωσης;

Γιατί τέτοια αντιμετώπιση του Ελληνικού Λαού, ο οποίος έκπληκτος, αμήχανος και φοβισμένος βλέπει να ξετυλίγεται μπροστά του ένα θέατρο του παραλόγου –που στην πραγματικότητα βέβαια δεν είναι καθόλου παράλογο αν πάρουμε υπόψη τις δεσμεύσεις που ανέλαβε απέναντι των επικυρίαρχων μας στην ΕΕ και των δανειστών η πολιτική αλητεία που έχει το θράσος να αυτοαποκαλείται «αριστερά»;

Πού οφείλεται η πολιτική αυτή των ελίτ, ντόπιων και ξένων, απέναντι στην Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό που υλοποιούν μειδιώντας οι ξεχασιάρηδες φοροφυγάδες εκατομμυριούχοι Υπουργοί και άλλοι βολεψάκηδες της «πρώτη φορά αριστεράς»;

1. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το Εθνικό ζήτημα (δηλαδή το ζήτημα της Εθνικής μας Κυριαρχίας–και όχι της «Κοινοτικής Κυριαρχίας» όπως λέει τώρα ο κλόουν τ. υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και πολιτικός απατεώνας Βαρουφάκης για να θολώσει τα νερά και πάλι) θα γίνεται όλο και πιο καίριο και καθοριστικό σε σχέση με το Κοινωνικό ζήτημα, όσο η διαδικασία της Παγκοσμιοποίησης θα βαθαίνει, όσο δηλαδή η Νέα Διεθνής Τάξη (ΝΔΤ) που επιδιώκει να εγκαθιδρύσει η Υ/Ε καταργεί στο πέρασμά της κράτη-έθνη-πολιτισμούς-συγκροτημένες κοινωνίες.
2. Ειδικότερα όμως η ΝΔΤ στοχεύει στο να εξαφανίσει-υποτάξει και τα ιστορικά έθνηόπως είναι οι Έλληνες, άλλοι Ευρωπαϊκοί Λαοί, κάποια από τα Αραβικά Έθνη, γιατί απλούστατα, πέρα από τα γεωπολιτικά ζητήματα (π.χ. ενέργεια που θέλει να βάλει στο χέρι η Υ/Ε με το να επιτίθεται λυσσαλέα σε αυτά), ένα ιστορικό έθνος δεν εγκαταλείπει εύκολα τον αγώνα για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Ιδιαίτερα όταν τα Αραβικά καθεστώτα που δέχτηκαν την πιο λυσσαλέα επίθεση της Υ/Ε στηρίζονταν σε εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα (βλ. Ιράκ, Λιβύη, Συρία).
3. Άλλωστε τα «χειρουργικά» χτυπήματα της ΝΔΤ έχουν στόχο να καθυποτάξουν ως και να συντρίψουν αυτούς ακριβώς τους λαούς που τα τελευταία χρόνια βρίσκονται στην πρωτοπορία του αντιπαγκοσμιοποιητικού αγώνα. Και επιχειρούν να τους καθυποτάξουν, πότε χρησιμοποιώντας στρατιωτική βία (Λιβύη-Συρία), πότε οικονομική (Ελλάδα) και πότε και τα δύο (περίπτωση Ρωσίας στην Ουκρανία) ! Στους λαούς αυτούς –καθόλου τυχαία επίσης– υπάρχει ένας βαθμός εθνικής κυριαρχίας ή, έστω, ιστορικής συνείδησης (όπως στην Ελλάδα) ότι πρέπει να παλέψουν για αυτήν.
4. Γι’ αυτό και σήμερα η ΝΔΤ επιδιώκει και την δική μας εξαφάνιση ως έθνους και μάλιστα ως ενός από τα πιο ιστορικά…άσχετα με την σημερινή παρακμή μας. Γιατί οι ελίτ γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Ελληνικός Λαός μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην ΝΔΤ όπως έχει κάνει στο παρελθόν και πρόσφατα (βλ. Γιουγκοσλαβία-«υποδοχή» Κλίντον στην Αθήνα-Αντιαμερικανισμός κλπ). Γιατί επίσης ο Ελληνικός Λαός, λόγω γεωγραφικής θέσης, έχει πολύ βαθιά ιστορική γνώση του τι εστί Αυτοκρατορία (βλ. Ρωμαϊκή κατάκτηση-Τουρκοκρατία-Φραγκοκρατία-Κατοχή-Αγγλοαμερικάνοι) και έχει δώσει δείγματα γραφής σε τεράστιους και νικηφόρους αγώνες για την Ελευθερία του, την οποία πάντα ταύτιζε με την κοινωνική δικαιοσύνη. Η περίπτωση λοιπόν του Ελληνικού Λαού αποτελεί για την σημερινή ΝΔΤ ένα πολύ επικίνδυνο ιστορικό παράδειγμα που δεν πρέπει να το ακολουθήσουν επουδενί ούτε οι άλλοι λαοί, ούτε βέβαια οι νεότερες γενιές της Πατρίδας μας!

Στην εξαφάνιση αυτή αλλά και στην απάλειψη της ιστορικής μας μνήμης πρωτοστατεί βέβαια η «αριστερή» πολιτική αλητεία μέσω του Τσίπρα, ο οποίος, πιστός στην ιδεολογία της Παγκοσμιοποίησης (την οποία εφαρμόζουν αυτός και η υπόλοιπη πολιτική αλητεία που τον περιβάλλει) δηλώνει ξεδιάντροπα  ότι το μήνυμα της επανάστασης του 1821 δεν είναι ο αγώνας για Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση, αλλά …οι «αντοχές του λαού μας»!!!

Από κοντά και τα διάφορα «αριστερά» παραμάγαζα (πλέον προστέθηκε και το ΚΚΕ) που αντί να αγωνίζονται για την ανάκτηση της οικονομικής και εθνικής μας κυριαρχίας κάνουν ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή σκούζουν ολημερίς και ολονυχτίς για να ανοίξουν τα σύνορα στους μετανάστες, χωρίς ακόμα να έχουν καταλάβει (;) ότι αυτή η θέση οδήγησε σε τραγικές συνέπειες όπως η έλευση του ΝΑΤΟ και οι πνιγμοί στο Αιγαίο, για τα οποία βέβαια μετά κλαίνε και οδύρονται !!! Και βέβαια οι μεγάλοι αυτοί «Μαρξιστές» δεν καταλαβαίνουν (στην καλύτερη εκδοχή) ότι ανοιχτά σύνορα στο περιβάλλον της ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή των ανοικτών και απελευθερωμένων αγορών (κεφαλαίου, εργασίας, εμπορευμάτων), σημαίνει απλά μεγιστοποίηση της εκμετάλλευσης των θυμάτων της Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της μεγάλης πλειοψηφίας του παγκόσμιου πληθυσμού! Με άλλα λόγια, τα ανοιχτά σύνορα έχουν νόημα μόνο όταν οι ίδιοι οι πολίτες άμεσα ελέγχουν την κάθε χώρα, και όχι όπως σήμερα οι οικονομικές, πολιτικές και μιντιακές ελίτ, στις παρωδίες «δημοκρατίας» που έχουν στήσει.

Στην ίδια γραμμή και τα συνδικάτα (και τα «ταξικά» και τα «κυβερνητικά» και τα «πουλημένα») έχουν ριχτεί σαν ένας άνθρωπος στη μάχη της συλλογής τροφίμων για τους πρόσφυγες, λες και δεν φτάνει η γενναιοδωρία του Σόρος, της ΕΕ και των ΜΚΟ. Βαρέθηκαν φαίνεται οι εκπρόσωποι των εργατών να «αγωνίζονται» για τα εργατικά και συνταγματικά δικαιώματα των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων που είναι άνεργοι-άστεγοι-αυτόχειρες και βιώνουν μια χωρίς τέλος ψυχική οδύνη στις φτωχογειτονιές των μεγάλων πόλεων και στη φτωχή περιφέρεια, και ανακάλυψαν μια πιο εύκολη, ανώδυνη –και ποιος ξέρει, ίσως και πιο προσοδοφόρα– ενασχόληση στο πλάι της Τζολί και της Βαρδινογιάννη!  Και βέβαια σε λίγες ημέρες ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα καλέσουν ξανά τη γονατισμένη ελληνική εργατική τάξη (του ενός εκατομμυρίου απλήρωτων από 1 – 5 μήνες εργαζόμενων , του σχεδόν μισού εκατομμύριου υποαπασχολούμενων , των 1,5-2εκατ. αμειβόμενων με «μαύρα»  και των 1.205.000 ανέργων –από τους οποίους οι 867.855 αναζητούν, αλλά, δεν βρίσκουν απασχόληση) να κατέβει στην 48ωρη απεργιακή «κηδεία» του ασφαλιστικού. Ως και στη νέα μονοετή Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση της ΓΣΕΕ μπήκε πρόβλεψη…για τους πρόσφυγες, όχι όμως και για τον νομοθετημένο μνημονιακά κατώτατο μισθό των εργατών, ο οποίος θα επανακαθοριστεί αν και εφόσον αρθούν οι περιορισμοί (δηλαδή αν είμαστε καλά παιδιά και αφήσουμε να περάσουν τα “μέτρα” του 3ου μνημονίου μετά θα μας αφήσουν οι θεσμοί να διαπραγματευτούμε ελεύθερα με τον ΣΕΒ ), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αυξηθεί κιόλας !!! Και αυτό ενώ η Γαλλία καίγεται κυριολεκτικά από τη μαζική αντίσταση του λαού της σε πολύ πιο ελαφρά νεοφιλελεύθερα μέτρα από τα κτηνώδη μέτρα που επιβάλλει στην Ελλάδα η Υ/Ε, μέσα από τα όργανα της στον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τα υπόλοιπα κόμματα εξουσίας…

Πρόκειται συνεπώς για κάτι πολύ καλά συντονισμένο από όλες τις κατεστημένες (οικονομικές-πολιτικές-συνδικαλιστικές) δυνάμεις που βολεύονται προφανώς με την Προτεκτορατοποίηση της χώρας, χωρίς να ενδιαφέρονται από την άλλη μεριά για τις οδυνηρές, ίσως και καταστροφικές συνέπειες, Εθνικές και Κοινωνικές, του «μεταναστευτικού-προσφυγικού» ζητήματος.

Έτσι βλέπουμε σήμερα τις ελίτ παρέα με την παγκοσμιοποιητική «αριστερά», όχι μόνο να προωθούν το άνοιγμα των συνόρων, έτσι ώστε να περνούν οι μετανάστες ως φτηνή καύσιμη ύλη στη θέση των ατίθασων ντόπιων εργατών που δεν λένε ακόμα να χωνέψουν ότι η εργασία ως τα 67 και τα 72 είναι…φυσιολογική, αλλά ταυτόχρονα να διαπράττουν με τη στάση τους αυτή και εθνικό έγκλημα.

Διότι αυτό που σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι προφανές, παρά την εκκωφαντική σιωπή όλων των πολιτικών δυνάμεων, είναι ότι η κατάσταση στο Προσφυγικό είναι μεν τραγική αλλά θα γίνει τραγικότερη όσο παραμένουμε μέσα στην ΕΕ.

Διότι κανένας και τίποτα δεν θα σταματήσει τα «μιλιούνια» των μεταναστών και των προσφύγων που είναι αποτέλεσμα της Παγκοσμιοποίησης και της Στρατιωτικής – Οικονομικής Βίας της Υ/Ε από το να βυθίζουν την χώρα μας όλο και περισσότερο στην Εθνική και Κοινωνική καταστροφή!

Να γιατί σε αντιδιαστολή με τις ανώδυνες και αποπροσανατολιστικές προτάσεις της Αριστερο-Δεξιάς για λύσεις μέσα στην ΕΕ:

Μόνο η άμεση και μονομερής έξοδος από την ΕΕ είναι η λύση για να αποφύγουμε την Εθνική μας καταστροφή:

• Γιατί όταν αποχωρήσουμε από την ΕΕ τότε κανείς άλλος μετανάστης ή πρόσφυγας δεν θα περνούσε πια από την Ελλάδα, απλούστατα γιατί θα ήξερε ότι δεν θα υπάρχει πιά καμιά ελπίδα να περάσει στην Ευρώπη.
• Γιατί είναι απόφαση των ελίτ η μόνιμη παραμονή εκατοντάδων χιλιάδων απρόσκλητων και αγνώστων λοιπών στοιχείων αλλοδαπών στη χώρα μας, που σημαίνει βέβαια ότι με την παράλληλη μείωση του ελληνικού πληθυσμού λόγω φτώχειας (όπως έγινε και στη Ρωσία κατά τη δεκαετία του ’90, πριν ανέβει ο Πούτιν στην εξουσία), η οριστική διάλυση μας ως έθνους είναι προ των πυλών.

Καλούμε όλες τις υγιείς δυνάμεις της Πατρίδας μας σε αντίσταση ενάντια στην μετατροπή της Ελλάδας και της Ευρώπης σε μία α-λά «Σόρος» πολυπολιτισμική «κοινωνική σούπα»… εύκολο θύμα στις ορέξεις της Υπερεθνικής Ελίτ.

ΜΕ ΑΜΕΣΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΔΗ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΜΕΚΕΑ, ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

• Άμεση έξοδος από την ΕΕ και επομένως αποδέσμευση από τη Συνθήκη Σένγκεν, Δουβλίνου κλπ. και το ΝΑΤΟ

• Άμεσο κλείσιμο (δηλαδή κυριαρχικό έλεγχο) των συνόρων μας και επιστροφή των προσφύγων στην Τουρκία ή ακόμη και στις χώρες προέλευσης τους αν αυτή δεν τους δέχεται. Ειδικές ρυθμίσεις για τους πραγματικούς Σύριους πρόσφυγες πολέμου.

• Όχι στα ΣΤΑ HOT SPOTS και στα σχέδια των ελίτ για μετατροπή της Ελλάδας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης

• Άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων με άλλες χώρες εκτός ΝΑΤΟ για να εξασφαλίζουμε τη προστασία των συνόρων μας από τους γκάνγκστερς του ΝΑΤΟ

ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΥΡΗΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΑΜΕΣΑ ΑΥΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΗΔΗ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΜΕΚΕΑ

 Βλ. Στόχους του ΜΕΚΕΑ